Kita sebenarnya……lebih gembira meyambut 1 Januari daripada 1 Muharram
Kita sebenarnya……lebih tahu apa itu 14 Februari daripada 12 Rabiulawal
Kita sebenarnya……lebih membesarkan hari Sabtu dan Ahad daripada hari Jum’at
Kita sebenarnya……lebih khusyuk mendengar lagu daripada mendengar Adzan
Kita sebenarnya……lebih suka lalai, tidur, tengok TV..dll daripada sembahyang dan mengaji
Kita sebenarnya……lebih tahu tentang artis pujaan kita daripada nama nabi-nabi
Kita sebenarnya……lebih suka menyebut hello! dan hi! daripada Assalamualaikum
Kita sebenarnya……lebih suka menyanyi dangdut, rap, hip-hop…dll daripada berwirid atau bertahmid
Kita sebenarnya……lebih suka memuji manusia daripada memuji Tuhan kita sendiri
Kita sebenarnya……lebih suka membaca majalah hiburan daripada buku-buku agama
Kita sebenarnya……lebih suka ke konser dan karaoke daripada ke ceramah agama
Kita sebenarnya……lebih suka memaki, mengumpat orang daripada memuji mereka
Kita sebenarnya……lebih suka misuh daripada menyebut MasyaAllah
Kita sebenarnya……lebih suka kemungkaran daripada membuat kebaikan
Kita sebenarnya……lebih bangga dengan kejahilan kita daripada bersyukur dengan keimanan kita
Kita sebenarnya……lebih cintakan dunia daripada urusan akhirat

Tetapi bila orang tanya ke mana arah tujuan kita, kita pasti akan jawab bahwa…

KITA SEBENARNYA……lebih suka menuju ke Syurga daripada ke Neraka.

SUmber : Mutiara Amaly 8